Melvill van Carnbeelaan 8
3971 BE Driebergen-Rijsenburg
0343 51 00 63 / 06 48 06 00 76
info@strek.nl

 

   

Een leven lang leren (deel 1)

Geplaatst op 6 februari
Wat betekent voor verzuimspecialisten het werken volgens het gedragsmodel? Hoe pas je het principe “gedrag stuurt gedrag” in de praktijk toe? Als casemanager en arbeidsdeskundige voer ik een opdracht uit voor Vesting Casemanagement. Mij is gevraagd mijn ervaringen op papier te zetten. Er is een blog van gemaakt wat ik graag met u deel.

Sinds een half jaar voer ik opdrachten uit voor Vesting Casemanagement in de functie van Casemanager Verzuim. Sindsdien heb ik aan de masterclass, twee intervisiebijeenkomsten en drie bijeenkomsten over het gedragsmodel bij de klant waar ik geplaatst ben deelgenomen. Al met al genoeg informatie tot mij kunnen nemen en veel geleerd.
 

Sommige aangedragen ‘teksten’ en zinnen uit deze bijeenkomsten gebruik ik letterlijk en oh, wat zou het fijn zijn als er gewoon een aantal goede vragen op papier zouden staan die je aan een medewerker kunt stellen die al verzuimt of verzuimverlof aanvraagt (nee, we spreken niet meer over ziek- en hersteld melden. Die zitten erin!)
 

Maar toch, zo gemakkelijk is het niet. Werken volgens het Gedragsmodel is vallen en opstaan en je zelf in de spiegel durven aankijken, even onzeker worden (“ik kan ook niets”, “dit leer ik nooit”, “nu ga ik echt door de mand vallen, let maar op”) en weer opnieuw beginnen.
 

Dagelijks stoei ik met het model. Soms gaat het heel goed, vaker gaat het redelijk tot goed en soms gaat het ook helemaal niet en zit ik voor dat ik het weet weer in het Belasting-Belastbaarheidsmodel of nog erger “op de stoel van de bedrijfsarts”, in het Medisch model. Maar ik zet door, ik wil dit leren, niet als kunstje maar omdat ik er in geloof!
 

Ik geloof in oprechte belangstelling en het aanspreken op eigen verantwoordelijkheid/ eigenaarschap en het hebben van keuzes. Ik probeer zo min mogelijk te manipuleren of vanuit macht mijn doel te bereiken. Meestal bereik ik mijn doel (werkhervatting) als ik bereid ben tijd te nemen om de ander te begrijpen. Vervolgens kan ik dan ook aan de ander vragen om zijn of haar best te doen om mijn standpunt (vanuit de werkgever) te begrijpen Dat is geen kunstje maar gewoon hoe ik in het leven wil staan (Steven Covey (auteur van The Seven habits) is voor mij daar een goed kompas voor).
 

Wat ik het afgelopen half jaar vooral geleerd heb is dat ik te veel praat en wil vertellen en overtuigen. Waar ik de meeste groei heb gemaakt is in plaats van praten en overtuigen, vragen stellen en … wachten op het antwoord. Hieronder een aantal van “mijn” vragen;

  • Je geeft aan dat je niet in staat bent om te komen werken. Welke taken kun je nog uitvoeren?
  • Je geeft aan je eigen taken niet te kunnen hervatten, heb jij een oplossing om aan het werk te blijven?
  • Ik hoor je zeggen dat je dit en dat niet kunt, wat kun je wel betekenen voor het team en de bewoners?
  • Wat is er nodig om te voorkomen dat je gaat verzuimen; wat kun jij doen? Wat kan ik als casemanager namens de werkgever daarin voor jou betekenen?
  • Ik wil met jou afspraken maken over werkhervatting en wij kunnen samen kijken of ik vanuit mijn rol als werkgever iets voor je kan betekenen om deze werkhervatting mogelijk te maken. Wat heb je nodig?
  • Met alle erkenning voor de door jou ervaren beperkingen wil ik toch met je in gesprek over de keuze die jij maakt om te verzuimen. Wat moet er gebeuren om jou een keuze voor wel werken te laten maken?
  • Welke initiatieven zou je zelf kunnen nemen richting je werkgever en collega's over de voortgang van jouw verzuim? Kunnen we daar iets ook zo afspreken? 

 

Terug naar actualiteiten